Σύμφωνα με το δημοσίευμα του TopWar, στις 18 Οκτωβρίου 2026, η Ιρανική πλευρά, ανέφερε ότι μέσα στο 2026, προγραμματίζονται δοκιμές εδάφους,(σε ένα νέο, και άγνωστο Μαχητικό, εγχώριας παραγωγής), και το 2027, οι πρώτες πτητικές δοκιμές. Ωστόσο, δεν δημοσιοποιούνται σαφής ονομασία, τεχνικά χαρακτηριστικά, ή επαληθεύσιμα στοιχεία, για τις επιδόσεις του αεροσκάφους.
Τι με προβληματίζει στο δημοσίευμα
1. Το Qaher-313, δεν έχει αποδείξει, ότι είναι πραγματικό μαχητικό.
Το άρθρο, συνδέει το νέο πρόγραμμα, με το Ιρανικό Qaher-313, το οποίο παρουσιάστηκε το 2013, ως αεροσκάφος χαμηλής παρατηρησιμότητας. Ωστόσο, μέχρι τον Αύγουστο του 2026, δεν υπήρχε ανεξάρτητα επαληθευμένη απόδειξη, ότι το επανδρωμένο, πλήρους μεγέθους Qaher-313, είχε πραγματοποιήσει κανονική πτήση. Αντίθετα, η σχετική σχεδιαστική γραμμή, εμφανίστηκε αργότερα, και σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Αυτό δεν αποδεικνύει, ότι το σημερινό πρόγραμμα είναι απάτη. Σημαίνει, όμως, ότι δεν μπορούμε να θεωρήσουμε δεδομένο, πως πρόκειται για το ίδιο αεροσκάφος, ή πως το πρόγραμμα, έχει φτάσει, στο επίπεδο που υπονοεί ο τίτλος.
2. Ο χαρακτηρισμός «βαρύ μαχητικό» θέλει προσοχή.
Ένα μαχητικό, δεν γίνεται βαρύ, επειδή έτσι το χαρακτηρίζει ένα υπουργείο. Χρειάζονται στοιχεία για:
Τον κινητήρα, και την ώση του.
Το βάρος απογείωσης, και το ωφέλιμο φορτίο.
Το ραντάρ, και τα ηλεκτρονικά συστήματα.
Την εμβέλεια, τις επιδόσεις, και τον οπλισμό.
Την πραγματική, ικανότητα, χαμηλής παρατηρησιμότητας.
Χωρίς αυτά τα δεδομένα, δεν μπορούμε να το συγκρίνουμε σοβαρά, με ένα Su-30, ένα Su-35, ή ένα σύγχρονο μαχητικό πέμπτης γενιάς.
3. Μπορεί να υπάρχει Ρωσική ή Κινεζική βοήθεια;
Είναι πιθανό, αλλά το άρθρο, δεν παρουσιάζει αποδείξεις, ότι η Ρωσία συμμετέχει στο πρόγραμμα. Η αναφορά σε Ρωσική τεχνολογική, ή μηχανική υποστήριξη, είναι εκτίμηση, όχι επιβεβαιωμένο γεγονός.
Ακόμη κι αν το Ιράν, αποκτήσει πρόσβαση σε ξένη τεχνογνωσία, η κατασκευή ενός λειτουργικού πρωτοτύπου, είναι διαφορετικό πράγμα, από την ανάπτυξη αξιόπιστου κινητήρα, ραντάρ, λογισμικού ελέγχου πτήσης, και συστημάτων οπλισμού, και πολύ διαφορετικό, από τη μαζική παραγωγή.
Τι σημαίνει αυτό στρατιωτικά;
Μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πύραυλοι.Το Ιράν, έχει ήδη αναπτύξει, σημαντικές δυνατότητες σε αυτούς τους τομείς. Δεν χρειάζεται να διαθέτει μαχητικό πέμπτης γενιάς, για να παραμένει επικίνδυνος, στρατιωτικός αντίπαλος.
Επανδρωμένη αεροπορία
Ένα νέο μαχητικό, θα μπορούσε μακροπρόθεσμα, να μειώσει την εξάρτηση από παλαιότερα αεροσκάφη. Όμως η πτήση ενός πρωτοτύπου, δεν σημαίνει, ότι μπορεί να αναλάβει αμέσως επιχειρησιακές αποστολές.
Ανταγωνισμός με σύγχρονα μαχητικά
Η πραγματική σύγκριση, θα εξαρτηθεί από αισθητήρες, πυραύλους, ηλεκτρονικό πόλεμο, αξιοπιστία, εκπαίδευση πιλότων, και συνεργασία με επίγεια συστήματα. Δεν αρκεί η εξωτερική εμφάνιση του αεροσκάφους.
Το τελικό μου συμπέρασμα
Θα αντιμετώπιζα το άρθρο, ως ανακοίνωση ενός φιλόδοξου προγράμματος, και όχι ως απόδειξη ,ότι το Ιράν απέκτησε νέο επιχειρησιακό μαχητικό.
Τα σημαντικότερα σημάδια προόδου, που θα αναζητούσα το 2027, είναι ένα επαληθεύσιμο βίντεο, της πρώτης πτήσης, περισσότερα τεχνικά στοιχεία, επαναλαμβανόμενες δοκιμές, και ενδείξεις, ότι το πρόγραμμα προχωρά προς παραγωγή.
Μέχρι τότε, υπάρχει μεγάλη διαφορά, ανάμεσα στο «το Ιράν κατασκευάζει ένα νέο μαχητικό» και στο «το Ιράν διαθέτει ένα νέο μαχητικό, που μπορεί να αντιμετωπίσει τα σύγχρονα αεροσκάφη».
Και κάτι ακόμη: ακόμη κι αν το συγκεκριμένο πρόγραμμα, δεν αποδώσει, αυτό δεν σημαίνει, ότι πρέπει να υποτιμούμε τις υπόλοιπες στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν. Η αξιολόγηση κάθε οπλικού συστήματος, πρέπει να γίνεται ξεχωριστά, με βάση τις αποδεδειγμένες επιδόσεις του, και όχι τη διαφημιστική παρουσίασή του.
Άρθρο Σπύρος Πρίφτης email: spyros.priftis76@yahoo.gr
Facebook https://www.facebook.com/profile.php?id=100013464128988
